خودمان ایستگاه پرورش موش راه‌ انداخته‌ایم

خودمان ایستگاه پرورش موش راه‌ انداخته‌ایم

مارکوپولوی جهان حیوانات بلای جان انسان‌ها شده است، در شهر‌های بزرگ بیشترین جمعیت را دارد و مانند یک ابرکارخانه، لحظه‌ای از کار نمی‌افتد. جمعیت موش‌های تهران پنج‌برابر جمعیت آدم‌های ساکن آن است.

این موش‌ها به‌دلیل تاثیرات مواد شیمیایی و اشعه‌های گوناگون دچارجهش ژنتیکی و تحولات رفتاری و ظاهری شده‌اند که در سایر حیوانات این تغییرات میلیون‌ها سال طول می‌کشد به طوری که موش‌ها یکباره از ۶۰گرم به پنج‌کیلوگرم اضافه‌وزن پیدا کرده‌اند.در هفته‌های اخیر برخی کارشناسان مدعی شده‌اند موش‌هایی که به‌تازگی وارد پایتخت شده‌اند مهاجم هستند و امکان زنده‌خواری توسط آنها وجود دارد. این موضوع تا‌کنون از سوی هیچ‌کدام از مقامات مسئول تأیید نشده است اما مهرداد حلوایی، دبیر کمیته دفع آفات شهری و صنعتی شهرداری تهران درباره تهدیدهایی که افزایش جمعیت موش به دنبال دارد به مهر گفت: انفجار موش‌ها از زیرزمین به روی زمین با وقوع زلزله، تهدیدی جدید برای شهر است. اگر زلزله‌ای جدی در تهران به وقوع بپیوندد موش‌ها در زیرزمین، زیرآوار ماندگان را تا رسیدن نیروهای امدادی می‌خورند و به آنان آسیب‌های جدی وارد می‌کنند.

دکتر اسماعیل کهرم، استاد دانشگاه و متخصص حیات‌وحش در گفت‌و‌گو با همشهری درباره موش‌های زنده‌خوار گفت: در بیولوژی یا زیست‌شناسی عبارت زنده‌خوار وجود ندارد. حیوانات و جانوران گیاهخوار، همجنس‌خوار، گوشتخوار و یا همه‌‌چیزخوار‌ند و در میان آنها گونه‌ای به نام زند‌ه‌خوار نداریم.

وی در مورد خطر موش‌ها برای سلامت انسان‌ها گفت: موش مثل میکروب و ویروس است و اگر از محیط‌زیست شهری دور باشد هیچ خطری نخواهد داشت؛ اگر ۶۰کیلومتری تهران باشد خطری ندارد ولی اگر در محیط‌زیست انسان زندگی کند ۳۲نوع بیماری را به انسان منتقل می‌کند. این موش‌ها در قرن ۱۹میلادی یک‌چهارم جمعیت اروپا را با بیماری طاعون از بین بردند. دانشمندان و پزشکان در آن زمان فکر می‌کردند که سگ‌ها و گربه‌ها عامل طاعون هستند و آنها را می‌کشتند و همین عامل باعث افزایش تعداد موش‌ها و گسترش بیماری طاعون شد. تحقیقات نشان داده است که موش‌ها ناقل بیماری طاعون و وبا هستند و می‌توانند بسیار خطرناک باشند. خوشبختانه موش‌ها در داخل تهران هنوز جرأت نکرده‌اند به حریم خانه‌ها بیایند. البته موانعی مانند درهای آهنی و دیوارهای محکم که همیشه بسته هستند جلوی حضور آنها را می‌گیرد. ما با رویکردی که نسبت به موش‌ها داریم، هر جا که آنها را می‌بینیم باعث وحشت‌مان می‌شوند، برایشان تله و سم می‌گذاریم و تا جایی که بتوانیم آنها را می‌کشیم و جمعیت‌شان را کنترل می‌کنیم. موش‌ها تا زمانی که به خانه و آشپزخانه‌مان نیایند هیچ‌گونه خطری برایمان ندارند ولی موش‌ها اساسا در محیط‌هایی زندگی می‌کنند که بسیار آلوده هستند.

تا‌کنون روش‌های به‌کارگرفته‌شده برای نابودی و کنترل موش‌ها در تهران مؤثر نبوده است. مهرداد حلوایی در این‌باره گفت: همه اقدامات انجام شده از سوی متولیان در زمینه کنترل موش‌ها تنها ۱۰درصد به وضعیت کنترل موش‌ها کمک می‌کند و ۹۰درصد مردم در کنترل آنها نقش دارند. کشتن و نابودی موش‌ها امکانپذیر نیست و در چرخه اکوسیستم باید وجود داشته باشند اما باید کنترل شوند. موش‌ها به‌صورت دسته‌جمعی زندگی می‌کنند و در جمع‌های ۲۰- ۱۵تا ۲۵نفره به زیست خود ادامه می‌دهند.

دکتر کهرم، استاد حیات‌وحش درباره روش‌های متنوع مبارزه با موش‌ها گفت: چندسال پیش در کشور انگلستان آخرین فناوری‌ها و پیشرفت‌های موجود در مبارزه با موش اعم از سم، تله و… به‌کارگرفته شد تا ۵۰۰متر از راهرو‌های قطار زیر زمینی لندن را عاری از موش کنند ولی نتوانستند. موش حیوانی بسیار زیرک است که خودش را به راحتی با محیط تطبیق می‌دهد. بیولوژی این حیوان طوری است که اگر تمام سموم برای دفع آن به‌کار گرفته شود یا محیط زندگی او را تا دمای ۵۰ درجه سانتی‌گراد (بیشتر از دمای محیط طبیعی این حیوان) گرم‌تر کنند باز هم توانایی تطبیق با محیط را دارد. ما نمی‌توانیم از پس این حیوان بربیاییم. به‌نظر من راه‌حل مناسب این است که با این موجود کنار بیاییم.

وی درباره سابقه مبارزه انسان‌ها با موش‌ها گفت: در یکی از موزه‌های افغانستان تله‌موش ۳۵۰۰ساله‌ای به‌نمایش گذاشته شده است. این نشان می‌دهد که این موجود از آن زمان برای انسان باعث دردسر بوده است. هم‌اکنون نیز برای جلوگیری از ورود موش، در کشتی‌هایی که در کنار اسکله‌ها پهلو گرفته‌اند از صفحه‌های عمود بر طناب‌های متصل به کشتی استفاده می‌شود. در اسکله‌های نظامی که زیر‌دریایی‌ها در آن تردد می‌کنند از همین روش استفاده می‌شود چرا که موش‌ها در آن محیط‌ها نیز می‌توانند زندگی کنند.

این مدرس محیط‌زیست افزود: موش‌ها دست مارکوپولو را نیز از پشت بسته‌اند. از چین به ایران آمدند و از اینجا به اروپا رفتند و بیماری طاعون را به ارمغان آوردند. بنابراین برای سلامت ما بسیار مضر هستند. یک موش ممکن است در مواجهه با یک توده غذایی سه‌گرم آن را بخورد ولی قابلیت این را دارد که سه‌کیلو مواد غذایی را آلوده کند. تمام وجود موش پر از آلودگی است. لای پشم‌هایش انواع و اقسام کنه‌ها زندگی می‌کند و در دهان و مخرجش انواع باکتری‌ها وجود دارد. اینکه می‌گویم ما باید یادبگیریم که با این حیوان زندگی کنیم به‌معنای این نیست که بگذاریم موش سر سفره‌هایمان بیاید بلکه ما باید یاد بگیریم چطور او را از خودمان جدا کنیم. خوشبختانه یک عامل طبیعی، موش‌ها را نابود می‌کند و آن ویروس آنفلوآنزاست. این بیماری در جمعیت موش‌ها کشتار دسته‌جمعی ایجاد می‌کند. در نتیجه این بیماری، از ۲۰بچه‌ای که موش می‌زاید فقط یک موش زنده می‌ماند و بقیه می‌میرند. برای جلوگیری از مریض‌شدن، موش مادر مرتب بچه‌هایش را به نیش گرفته و از محیط‌های مرطوب دور می‌کند. وی با اشاره به اینکه استراتژی موش‌ها برای زندگی در کنار انسان‌ها و پیروزی بر آنها تولید و تکثیر بیش از حد است، گفت: موش ماده هر دو‌ماه و نیم می‌تواند ۲۰بچه به دنیا بیاورد که هرکدام از آنها نیز پس از دو‌ماه به باروری می‌رسند. با این استراتژی‌ای که موش‌ها دارند نمی‌توان از پسشان برآمد. موش‌های تهران هر کدام اندازه یک گربه هستند. جثه بزرگ نشانه موتاسیون یا جهش ژنی در آنهاست. جثه بزرگ آنها علاوه بر اینکه مانع شکار‌شدنشان توسط گربه‌های شهر می‌شود حفظ حرارت در بدن آنها را نیز در پی دارد. جسم هر موجود زنده، هر چقدر بزرگ‌تر باشد حرارت بیشتری را در خود حفظ می‌کند.

دکتر اسماعیل کهرم دلیل گسترش موش در تهران را رفتار ایرانی‌ها و به‌خصوص تهرانی‌ها عنوان کرد و گفت: رفتار ما طوری است که انگار ایستگاه پرورش موش راه‌اندازی کرده‌ایم. از یک سو جوی‌های سرپوشیده، آنها را از باد و باران و برف محافظت می‌کند و از طرف دیگر آنها را با زباله‌هایمان تغذیه می‌کنیم. به قول شهردار منطقه یک، حدود یک‌سوم زباله‌های تهران از داخل جوی‌های تهران جمع‌آوری می‌شود. تا زمانی که این مکانیسم تداوم دارد و با نگاه عاطفی با بچه موش‌ها برخورد می‌شود جمعیت آنها کماکان پنج‌برابر جمعیت تهرانی‌ها خواهد بود. اگر ما عامل غذا را از محیط موش‌ها قطع کنیم به‌طور ناگهانی جمعیت آنها کاهش خواهد یافت. بنابراین هر چقدر ما تهران را تمیز‌تر نگه داریم تعداد جمعیت این‌گونه جانوری که همه‌‌چیز‌خوار است، کاهش خواهد یافت.


منبع: همشهری آنلاین

 

سلامت نیوز: سرما هم حضور موش‌ها را کمرنگ نکرد

سلامت نیوز : برج‌های حاشیه اتوبان نواب سالهاست که برای موش‌های سرگردان جنوب شهر جای امنی به حساب می‌آیند. سه سال پیش و با شروع دور تازه‌ای از حفاری‌ها در حاشیه این اتوبان، گله موش‌ها به سمت مغازه‌ها و واحدهای تجاری و حتی ساختمان‌های نیمه کاره این محدوده مهاجرت کردند و نتیجه این کوچ، ادامه زاد و ولد موش‌ها در خانه‌های محله اناری و افزایش تعداد آن‌ها به خصوص در خیابان‌هایی چون مرتضوی، رودکی، اسکندری، سپه و… بوده است. صاحبان خانه‌ها در این بخش از تهران می‌گویند که حالا دیگر پذیرفته‌اند که موش هم جزئی از زندگی شان شده است. علی. م که در یکی از برج‌های نزدیک به خیابان مرتضوی در نواب زندگی می‌کند به آرمان می‌گوید: «دو سال پیش از سوی شهرداری برای موش‌ها تله گذاشتند که نتیجه‌ای نداد. آمدند و به قول خودشان کارشناسی کردند و گفتند باید پارکینگ‌ها را تمیز کنید. ما این کار را کردیم. حتی از ورود کارتن، فرش و موکت هم به انبارها و پارکینگ جلوگیری کردیم اما نتیجه‌ای نداد.» او مسیر ورود موش‌ها را نشان داده و ادامه می‌دهد: «موش‌ها کناره در را به اندازه ورودشان کنده‌اند و اگر شما هر اتاقک انباری این مجمتع یا مجتمع‌های دیگر را نگاه کنید می‌بینید که موش‌ها درون آن لانه کرده‌اند.»

روش اصلی مبارزه با زباله است

به گزارش سلامت نیوز به نقل از آرمان ؛ موضوع آنجا عجیب می‌شود که نمایان شدن موش‌ها این بار در فصل سرما و درست در زمانی که خیابان‌های تهران از باران چند روزه خیس است اتفاق افتاده. علی. م می‌گوید: «به تازگی در حاشیه اتوبان نواب، حفاری‌های همزمانی از طرف مترو و شرکت آب و فاضلاب شروع شده. اگر شب به زیر پل مرتضوی بروید گروه گروه موش‌ها را می‌بینید. در هر اتاقک پارکینگ که باز می‌شود فضله‌های موش و لاشه موش‌های مرده دیده می‌شود. این در حالی است که شاید خیلی‌ها فکر می‌کردند با افزایش تله گذاری‌های شهرداری، شر موش‌ها از سر تهران کم شده است. جالب اینجاست که نگرانی از موش‌های تهرانی تنها محدود به این بخش از پایتخت نمی‌شود. خبرگزاری مهر به نقل از رئیس انجمن دیده‌بان حقوق حیوانات هشدارهایی درباره ۱۰ برابر شدن جمعیت موش‌های تهران ظرف یک سال آینده مطرح کرده و این به این معنی است که به زودی تعداد موش‌های تهرانی چندین برابر تعداد شهروندان پایتخت خواهد شد!

شهرام شریفی با غیرقابل توجیه خواندن روند مقابله شهرداری تهران با موش‌ها گفته است: «۸۰ درصد از جمعیت موش‌ها را می‌توان با کنترل زباله‌ها حذف کرد، بنابراین باید به موش‌ها شوک غذایی داد تا افزایش زاد و ولد نداشته باشند.» او معتقد است که کنترل زباله ساده ترین، ارزان‌ترین و مطمئن‌ترین شیوه در کنترل موش‌هاست. این در حالی است که نگاهی به وضعیت جمع آوری زباله خصوصا در بخش‌هایی که به دپوی زباله‌ها نزدیک است نشان می‌دهد که ساده‌ترین روش از چشم شهرداری مغفول مانده است. اما شهرداری به جای این روش تاکید بر روش‌های مبارزاتی دیگری دارد. پوسترهایی در سطح خیابان نصب شده که درباره طاعونی بودن موشها هشدار می‌دهد. این تبلیغات البته به نظر رئیس انجمن دیده بان حقوق حیوانات دیگر کار ساز نیست. شریفی می‌گوید: «این توجیه شهرداری که موش‌ها طاعون و وبا می‌آورند مدت‌ها است که دیگر اثربخش نیست، زیرا در سال‌های اخیر، کسی از گزش موش دچار بیماری طاعون نشده است.» او همچنین طرح عقیم‌سازی را در مورد موش کارساز نمی‌داند، چرا که به گفته او جمعیت این حیوان، تصاعدی بالا می‌رود.

شیادانی که از موش می‌خورند!

یکی دیگر از اهالی نواب که مسیر ورودی آپارتمانش از مخروبه‌ای در حاشیه نواب می‌گذرد، خبرنگار آرمان را به حیاط خلوت منزل خود برده و لانه موش‌ها را در کنار در سرویس بهداشتی نشان می‌دهد. چهار بچه موش درون لانه هستند، او می‌پرسد: «چرا هیچ کس نمی‌تواند برای نجات جان ما کاری انجام دهد؟ موش‌ها خیلی راحت در حیاط خانه ما تردد دارند و کسی پاسخگو نیست.» البته شیادی‌هایی هم در این میانه اتفاق افتاده. او ادامه: «بهار سال قبل از یک شرکت مبارزه با حیوانات موذی با ما تماس گرفتند و گفتند ۴۰۰ هزار تومان بدهید و خانه خود را در برابر موش‌ها بیمه کنید. ما هم گفتیم برنامه‌های شهرداری که تاکنون موفق نبوده است، شاید می‌خواهند با پول کار را راه بیندازند. پول پرداخت شد و رسیدش هم هست. یک روز آمدند و با مایعی شبیه به روغن خوراکی دور حیاط را خط خطی کردند. بعد مسیر کوچه و پشت خانه را و سوراخ موش‌ها را هم بستند. اما در گرمای مرداد یک شب دیدیم که موش‌ها دارند جنازه یک کبوتر را در حیاط می‌جوند، صدایشان چندش آور بود.»

شماره تلفن شرکت را می‌گیریم،خبری نیست. تلفن روی حالت گویا قرار دارد و اعلام می‌کند پلیس اماکن مکان را تخلیه کرده و شاکی‌ها برای پیگیری قراردادشان می‌توانند به کلانتری… مراجعه کنند. مسئول محیط زیست شهرداری منطقه ۱۱ به خبرنگار آرمان می‌گوید که مسئله موش را باید به صورت کلی در تهران مورد بررسی قرار داد وگرنه مقابله با آن‌ها مورد محور خواهد بود. در مورد اتوبان نواب و موش‌هایی که به خاطر حفاری‌های اخیر مترو و شرکت آب و فاضلاب از دل خاک بیرون زده اند، او ابتدا آدرس مکان‌های یاد شده را برای پیگیری یادداشت می‌کند و بعد می‌گوید که «برای مبارزه با موش‌ها نیاز به یک هماهنگی در سطح مناطق همجوار هست.» و حتی بحث را گسترش داده و معتقد است: «حتی باید به صورت کلان در سطح شهر تهران برای موش‌ها فکری کرد.» او معتقد است که این همکاری بین سازمان‌ها برای مقابله با موش‌ها وجود ندارد.

موش کشی در خیابان‌های پر از موش

چند وقتی است که مبارزه با موش‌ها به ستاد محیط زیست شهرداری واگذار شده و حداقل در یک ماه و نیم پیش خیابان ولی عصر شناسایی و طعمه گذاری شده است که افشارنیا این اقدام را یک اقدام خوب ارزیابی می‌کند. این در حالی است که در بخشی از این طرح موش‌ها با تیراندازی شبانه کشته می‌شوند. در این روش که شهرداری به تازگی در حال انجام آن است افرادی که از سوی پیمانکاری استخدام شده‌اند شبانه با تفنگ ساچمه‌ای موش‌ها را می‌کشند و به ازای هر موش وجه مشخصی دریافت می‌کنند. این طرح که مخالفان سرسختی هم دارد به اعتقاد شریفی که دیدبان حقوق حیوانات است یک طرح شکست خورده به حساب می‌آید: « در طرح معدوم سازی موش‌ها تحت عنوان «طرح کنترل جمعیت جانوران»، شهرداری اعلام کرد که طی ۱۵ شب ۷۸۱ موش را در خیابان‌های شریعتی و ولیعصر(عج) توسط روش تیراندازی از بین برده که بر اساس اعلام شهرداری شبی ۵۲ موش معدوم شده است که این عدد کاملا شوخی حیطه مدیریت شهری محسوب می‌شود.» متلاشی شدن لاشه موش‌ها بر اثر اصابت ساچمه یکی از دلایل مخالفت بسیاری با این طرح شهرداری بوده اگر چه که بعضی نیز معتقدند که لاشه موش غذای موش بعدی خواهد شد و این فرآیند به افزایش زادآوری آن‌ها خواهد انجامید. با این همه هر چه هست به گفته برخی کارشناسان این طرح‌ها حتی اگر قابل اجرا باشند قادر به مقابله با زاد و ولد تصاعدی این جونده زیرزمینی نیستند.

هجومی‌که دیده نمی‌شود

اگر زباله و غذا به حد کافی باشد، یک جفت موش می‌توانند ظرف یکسال بیش از ۲۰ میلیون موش تولید کنند یعنی چندین برابر جمعیت تهران! حالا اگر به این نکته علمی، حفاری‌های بی‌خود و بی‌جهت هزاران دستگاه و شرکت عمرانی هم اضافه شود معلوم است که موش دیگر آن جونده موذی قدیم نیست؛ این حیوان حالا رو در روی سلامت و امنیت شهر ایستاده است.